strupesong

Strupesongaren Sainkho Namtchylak under ein konsert i 2014. 
av /Wikimedia commons. CC BY SA 4.0

Strupesong, overtonesong, solistisk songteknikk mest kjent i Sentral-Asia, særleg mellom mongolar og tuvinar, men finst òg blant munkar i Tibet. I tillegg finn me strupesong hjå inuittar i Alaska og Canada.

Faktaboks

Også kjent som
strupesang

Strupesongteknikken går ut på å danne ein vedvarande mørk tone langt nede i strupen. Ved bruk av tunga endrar ein storleiken og forma på munnhola og får på den måten fram ulike overtonar. Slik oppstår det ein melodi over ein borduntone. Melodien har ofte forsiringar og blir vanlegvis danna mellom sjette og tolvte overtone.

Hjå mongolane er strupesong kulturarv. Ein av dei som har gjort strupesong kjent i meir moderne samanhengar, er tuvianske Sainkho Namtchylak frå grenseområdet mellom Tuva og Mongolia. Ho har ikkje berre brote med ein mannsdominert tradisjon, ho har òg utvikla den urgamle songtradisjonen på ein spesiell måte med jazz og elektronisk musikk.

Les mer i Store norske leksikon

Kommentarer

Kommentaren din publiseres her. Fagansvarlig eller redaktør svarer når de kan.

Du må være logget inn for å kommentere.

eller registrer deg