Polonese er eit dansande eller gåande opptog av par som stadig samlar og delar seg til ulike formasjonar. Leiarparet kan velja formasjonar etter kor mange som er med og kor god plass det er. Dansen kom til Norden midt på 1800-talet og vart etter kvart brukt som opning på dansen, særleg i organisasjonslivet og på finare ball der ein også dansa turdansar. Dansen var først kjend som polonaise (det franske ordet for polsk) og då ofte i roleg, høgtideleg 3/4 takt, men særleg i organisasjonslivet brukte ein marsjar i todelt takt, og kalla då også dansen marsj. Dansen var ein av dei polske nasjonaldansane, polonez, brukt til staselege opptog av aristokratiet. Den russiske tsaren Alexander I drog stadig dei kongelege med seg i poloneser under Wienerkongressen i 1814. Den lite krevjande forma gjorde at mindre dansante fyrstar kunne gjera plikta si på ball. I Polen har dei framleis ei opptaktsbøying før første taktslaget i 3/4 takten som markerer den pompøse tredelte takten men også gjer dansen meir krevjande.