Htp-sn-wsrt, som tyder "Senusret er nøgd”, ligg ved inngangen til Fayumoasen og er i dag kjent under namnet el-Lahun.

Bygginga av Senuseret II (ca. 1877-1870 fvt.) sitt pyramidekompleks, liknande konstruksjonar til hans næraste familie og høgste embetsmenn, samt tempel til konge- og gudekult førte til eit enormt forbruk av ressursar. Såleis var det naturleg at ein landsby vaks fram med alt det innebar. Der budde arbeidarane til dei store byggjeprosjekta, samt mange andre yrkesgrupper i kjølvatnet av kongekulten; tempelpersonell, embetsmenn, ulike handverkarar, tekstilprodusentar, kokkar, soldatar og så vidare (Szpakowska 2008: 8).

Etter Senusret II sin død fullførte Senusret III (ca. 1870-1831 fvt.) faren sine byggjeprosjekt. Senusret III flytta i dette tidsrommet store delar av statsadministrasjonen til landsbyen som etter kvart vaks til ein by med ein stad mellom 5.000 og 10.000 innbyggjarar (Kemp 2006, 211-221). Dette tyder at dei absolutte samfunnstoppane, i alle fall svært regelmessig, var fysisk til stades i byen. Etter ein periode på cirka 100 år vart landsbyen fråflytta, og har legi urørt fram til vår tid.

Mark Collier og Stephen Quirke har publisert alt som er av skriftlege kjelder frå Lahun (Collier and Quirke 2002, 2004).

 

Litteratur

Collier, Mark, and Stephen Quirke, (2002). The UCL Lahun Papyri: Letters, BAR International Series 1083. Oxford: Archaeopress.

———, (2004). The UCL Lahun Papyri: Religious, Literary, Legal, Mathematical and Medical, BAR International Series 1209. Oxford: Archaeopress.

Kemp, Barry J., (2006). Ancient Egypt: Anatomy of a Civilization. 2 ed. London: Routledge.

Szpakowska, Kasia, (2008). Daily Life in Ancient Egypt: Recreating Lahun. Oxford: Blackwell Publishing.

 

Foreslå endringer i tekst

Foreslå bilder til artikkelen

Kommentarer

Har du spørsmål om eller kommentarer til artikkelen?

Kommentaren din vil bli publisert under artikkelen, og fagansvarlig eller redaktør vil svare når de har mulighet.

Du må være logget inn for å kommentere.