Teksting er omsetjing av dialog på film og fjernsyn. (Somme kallar det òg undertekster, sidan tekstene står nedst på skjermen eller lerretet.) Denne forma for omsetjing står svært sentralt i den moderne mediekvardagen. Saman med avistekster er nok dette dei mest lesne tekstene i vårt mediesamfunn.

Sjølv om slik teksting er ein variant av omsetjing, skil tekstinga seg heilt grunnleggjande frå vanleg omsetjing, der alt innhald så langt råd er skal førast over til eit anna språk. God teksting byggjer på to prinsipp - reduksjon og relevans. Tekstaren skal slett ikkje omsetja alt som blir sagt. Tvertom skal han korta ned, komprimera, så mykje som råd er, slik at sjåaren av filmen bruker minst mogeleg tid på å lesa. På den andre sida er det heile tida viktig at tekstaren vurderer kva som er det absolutt viktigaste å ha med frå dialogen. Det er det som ligg i prinsippet om relevans.

Ein kortfatta definisjon på ideell teksting kan vera: så lite som råd, så mykje som nødvendig.

Innføringsbok på norsk om teksting: Skrifta på skjermen. Høyskoleforlaget 2000.

Foreslå endringer i tekst

Foreslå bilder til artikkelen

Kommentarer

Har du spørsmål om artikkelen? Skriv her, så får du svar fra fagansvarlig eller redaktør.

Du må være logget inn for å kommentere.