rosesaum

Denne bunadbrukeren har lagt seg så nær som mulig opp til broderiene på bevarte liv og skjorter fra Øst-Telemark.

Rødtrøyebunad
Av /Norsk bunadleksikon.

Tegninger av broderi som Anne Bamle brukte på liv til rødtrøyebunadene sine.

Broderi
Av /Heddal bygdetun.
I ryggen på bunaden kommer rosesømmen virkelig til sin rett, som dekor ved de tilbaketrekte sidesømmene og som seler utenpå livet.
Av .

Artikkelstart

Rosesaum er fleirfarga broderi med rosemønster, blomar eller blomeliknande, organiske former, som hovudmotiv. Teknikken vert vanlegvis utført med ullgarn på ullstoff, men det vert og nytta garn av silke.

Faktaboks

Også kjent som
rosesøm

Rosesaumen er ein del av vår folkelege broderitradisjon og har sitt utspring i rokokkomotens blomar. På tida da rosesaumen oppsto vart brodering gjort på frihand. Det vil seie at det ikke var ferdig påteikna mønster på stoffet og utøvaren måtte sjøl plassere motiv og detaljar. Som hjelp kunne ein merke opp slik at kvar rapport vart like lang, og nokre gonger tråkla eller teikna dei ein strek å følgje, men det mest vart fylt inn etter kvart. Dette krevde lang trening og eit godt trena auge kunne lett sjå kven som hadde utført dei ulike broderiane. Teknikken vert halde i hevd i Tinn i Telemark der rosesaumen framleis vert gjort på frihand.

Anne Bamle som utarbeidde meir enn 100 ulike mønster til damebunader frå Aust-Telemark var særs oppteken av rosesaum. Det var ho som flytte broderimotiva frå dei tradisjonelle sokkane i vadmel og opp på sjølve stakken.

Rosesaum blir sydd med mellom anna plattsaum, kontursting og kjedesting.

Les meir i Store norske leksikon

Litteratur

  • Bjørn Sverre Hol Haugen (red.): Norsk bunadleksikon, 2006

Kommentarer

Kommentaren din publiseres her. Fagansvarlig eller redaktør svarer når de kan.

Du må være logget inn for å kommentere.

eller registrer deg