Josef Eriksson, svensk komponist, en av Sveriges viktigste og mest produktive sangkomponister.

 

Eriksson fikk sin utdannelse som komponist først sent i livet. Han tok organisteksamen 1900, kirkesangereksamen 1901 og musikklærer-eksamen ved konservatoriet i Stockholm 1906. Årene 1901–2 og 1913–15 studerte han kontrapunkt og komposisjon for Ruben Liljefors.

En kort tid var Eriksson organist i Gävle deretter virket han resten av sitt liv som organist, korleder og musikkritiker i Uppsala.

 

I sine tidligste verk er Eriksson tydlig påvirket av Edvard Grieg, August Søderman og Emil Sjøgren. Han søkte seg imidlertid mot en radikal modernistisk uttrykksform – først og fremst på det harmoniske området med alterasjonsharmonikk og frie kadensdannelser, bi- og polytonalitet. ”Sju sånger” op. 14 fra 1912 danner et kulminasjonspunkt. Etter dette vedte Eriksson tilbake til det tonespråk han innledningsvis i sin karriere hadde gått ut fra.

Erikssons stil- og uttrykksform er brett sammensatt – fra naturlyriske stemninger via en tilbakeholdt og fortettet til et noen ganger burleskt uttrykk, både arkaiserende og eksotisk alt avhengig av den aktuelle dikter han hentet sine tekster fra. Formelt er hans sanger i det store og hele fri hva formen angår med et strofisk formelement som fremherskende. Harmonikken har betydning som formskapende element i tillegg til en rent kolorisktisk tenkning. Hans melodikk er fremfor alt kantabel.

 

”Fyre sånger” op. 5 (1905), ”Fyre sånger” (Karlfeldt) op. 5 (1911), ”Sex sånger” op. 9 (1911), ”Två sånger” (S. Agrell) op. 12 (1911), ”Vilhelm Ekelund-dikter” op. 33 (1917), ”Två dikter” (Pär Lagerkvist) op. 41 (1922), ”Fyre dikter” (Pär Lagerkvist) op. 42 (1925), ”Sånger och ballader” op. 54 (1936), ”Två norska dikter” (S. Obstfelder) op. 38 (1937), ”Tre tyska dikter” op. 55 (1941), ”Sex engelska dikter” op. 59 (1941), ”Musik och andra dikter” (V. Ekelund) op. 56 (1942), ”Fyra sånger” op. 62 (1944).

 

”Post tenebras lux” (C. Sandell) for solo, to kor, orgel og klaver (1928), ”Guds jor och Guds himmel” (P. Bolinder), 6 sanger for solo, kor og orgel (1931). ”Vaar” (S. Obstfelder) op. 34 nr. 1 (1917), ”Tonen” (Knut Hamsun) (1920), ”Fem dikter” (Karlfeldt) op. 31 (1926).

 

”Air” for fiolin og klaver op. 15 nr. 1 (1912), ”Bukolika”, suite op. 27 i forskjellige instrumenteringer (1915–16), ”Två danser i folkton” for fiolin og klaver op. 36 (1918).

 

”Lyriska fantasier” op. 8, ”Sechs kleine Klavierstücke” op. 19 (1914), Sonatine i d-moll op. 33 (1914), Sonate i G-dur op. 23 (1924), ”Exotisk svit” op. 40 (1927)

 

Orgelpreludier op. 1, op. 7 (1927) og op. 63 (1948).

Foreslå endringer i tekst

Foreslå bilder til artikkelen

Kommentarer

Har du spørsmål til artikkelen? Skriv her, så får du svar fra fagansvarlig eller redaktør.

Du må være logget inn for å kommentere.